อายุ วรรณ สุขะ พละ

"อายุ วรรณะ สุขะ พละ" ไม่ได้เกิดจากการอ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์

แต่สิ่งเหล่านี้ มอบให้แก่กันได้ ครั้นมอบให้ผู้อื่นแล้ว

ย่อมมีส่วนในทานเหล่านั้น

 

--------------------------------------------------------------------------------------------

สุปปวาสสูตร

 

            สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ในนิคมของโกลิยราชสกุล

ชื่อปัชชเนละ แคว้นโกฬิยะ ครั้งนั้นแล เวลาเช้า พระผู้มีพระภาคทรงนุ่งแล้ว

ทรงถือบาตรและจีวรเสด็จเข้าไปยังนิเวศน์ของโกลิยธิดาชื่อสุปปวาสา ครั้นแล้ว

ประทับนั่งบนอาสนะที่ปูลาดไว้ ครั้งนั้นแล โกลิยธิดาชื่อสุปปวาสาได้อังคาส

พระผู้มีพระภาคด้วยของเคี้ยวของฉันอันประณีต ด้วยมือของตน ให้อิ่มหนำ

เพียงพอแล้ว ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเสวยเสร็จ นำพระหัตถ์ออกจากบาตรแล้ว

จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรนางสุปปวาสา

อริยสาวิกาผู้ให้โภชนะ ชื่อว่าย่อมให้ฐานะ ๔ แก่ปฏิคาหก ฐานะ ๔ เป็นไฉน

คือ ให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ครั้นให้อายุแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งอายุ

อันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้วรรณะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งวรรณะ

อันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสุข

อันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งพละอัน

เป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ดูกรนางสุปปวาสา อริยสาวิกา เมื่อให้โภชนะ ชื่อว่า

ย่อมให้ฐานะ ๔ ประการนี้แก่ปฏิคาหก ฯ

                          อริยสาวิกา ย่อมให้โภชนะที่ปรุงแล้ว สะอาดประณีต

                          สมบูรณ์ด้วยรส ทักษิณานั้นอันบุคคลให้แล้วในท่านผู้ดำเนิน

                          ไปตรง ผู้ประกอบด้วยจรณะ ผู้ถึงความเป็นใหญ่ สืบต่อ

                          บุญกับบุญ เป็นทักษิณามีผลมาก อันพระพุทธเจ้าผู้รู้แจ้งโลก

                          สรรเสริญแล้ว ชนเหล่าใดเมื่อระลึกถึงยัญเช่นนั้น ย่อม

                          เป็นผู้มีความโสมนัสเที่ยวไปในโลก กำจัดมลทินคือความ

                          ตระหนี่พร้อมทั้งรากเหง้าออกแล้ว ชนเหล่านั้นไม่ถูกนินทา

                          ย่อมเข้าถึงฐานะคือสวรรค์ ฯ

 อายุ ให้คงความยินดีในอายุไข ว่าดีแล้ว

วรรณะ ให้คงความยินดีในสภาพที่เป็นอยู่ ว่าดีแล้ว

สุขะ ให้คงความยินดีต่อสุขภาพร่างกาย ว่าดีแล้ว

พละ ให้คงความยินดีต่อเรี่ยวแรงที่ผ่อนไปตามกาล ว่าดีแล้ว